Veel deelnemers van de wandeling vroegen om een lijst met de gedichten die we voordroegen, dus hieronder zijn telkens de dichter, titel van het gedicht en de bundel te vinden.

Veel leesplezier!

Rutger Kopland, ‘Tijd’, Over het verlangen naar een sigaret, G.A. Van Oorschot, 2001
Hélène Gelèns, ‘Klok’, Zet af en zweef, Cossee, 2010
Rutger Kopland, ‘IX’, Stroomdal, Perfect Service, 2003
Herman de Coninck, ‘Meisje’, Schoolslag, De Arbeiderspers, 1994
Elisabeth Augustin, ‘Slapenstijd’, Verloren tijd inhalen, Corrie Zelen, 1978
Ingmar Heytze, ‘Je had een potlood in je haar’, Ademhalen onder de maan, Podium, 2012
Joke van Leeuwen, ‘Tijd’, Wuif de mussen uit, Querido, 2006

Ik kwam u fietsend tegen in het park.
U was een vriendelijke politieagent
met een bonnenboekje
en twee donkere ogen.
Ik was een fietser die daar niet mocht fietsen.
U vroeg of ik dit vaker deed.
Ik zei dat ik dacht dat dit een fietspad was.
U keek even rond en beaamde dat het inderdaad
op een fietspad leek.

Nee, ik had geen ID mee.
U had wel een idee,
half elf op het bureau.
Een date.

Ik kwam casually late
en een beetje nerveus,
we kenden elkaar pas net.
U haalde een cappuccino voor mij,
schreef mijn sofinummer over.
Ik vroeg hoeveel u er vandaag gepakt had.
U zei: “Jij bent de enige.”
Ik geloofde u niet.

De andere agenten deden alsof ze bezig waren.
Ook zij wisten dat andere criminelen
gewoon koffie kregen.
“Bedankt voor het langskomen.” zei u.
“Graag gedaan.” zei ik.
“En niet meer fietsen in het park.”
“Nee,” zei ik, “behalve als u er staat.”

Ooit wenste ik dat wij daar nogmaals zouden liggen
dat perfecte moment met Kees en aardbeien
en ook nog hamlappen geloof ik.

Dat wenste ik heel vaak toen,
toen jij mij niet aankeek of toen jij vertelde over haar.

Ik was en ik ben nog steeds blij voor je
toen niet ik zag het niet
maar met de lunch voelde ik hoe jij lieve woordjes op het servetje schreef en zij giechelde en ik wilde dat ik degene was die mocht giechelen.

Maar nee.
Jij hebt geen streepjestruien en mijn wetlook ken je niet.
Je houdt niet van Crocky chips en vooral droom je niet over mij. Misschien deed je dat wel maar zei je dat niet. Maar ik heb nu iemand gevonden die over mij droomt en dat ook nog durft te zeggen.

Met hem ga ik een samenlevingscontract afsluiten.